In Tijd en Water onderzoekt Loes Heebink de relatie tussen landschap, cyclische tijd en menselijke kwetsbaarheid.

De videoinstallatie is opgebouwd rond beelden van eb en vloed bij de waddenkust, waar de grens tussen land en water voortdurend verschuift. Dit ritme van de getijden verschijnt als een ademhaling van de aarde, waarin momenten van stilte, dreiging en reflectie samenkomen.

De leegte van het landschap – daar waar hemel en aarde elkaar lijken te raken – wordt ingezet als ruimte voor contemplatie. Het drijven in dit tussenrijk verwijst naar geborgenheid en oorsprong, maar draagt tegelijkertijd de dreiging van verlies in zich: de mogelijkheid van verdrinken in het smeltende ijs. Zo verbindt het werk persoonlijke ervaring met mondiale ecologische problematiek.

Een belangrijk element in de installatie is het gedicht Tíminn og vatnið (Tijd en water) van de IJslandse dichter Steinn Steinarr (1908–1958), in Nederlandse vertaling van Claude van de Berg. Door fragmenten uit dit werk te verweven met de videobeelden, ontstaat een dialoog tussen poëzie en natuurervaring, waarin taal en beeld elkaars resonantie verdiepen.

Tijd en Water werd gerealiseerd voor de tentoonstelling FLOATING in Kunstwerk Kolderveen (15 september – 8 oktober 2023), waarin Heebink exposeerde samen met Priscila Fernandes, Bouke Groen, Rory Pilgrim, Anne Fie Salverda, Gejan Stol en Edward Clydesdale Thomson.
In de zomer van 2025 krijgt het werk een nieuwe context tijdens de 54e editie van Open Stal in Oldeberkoop. Voor de kelderruimte van de voormalige CAV Fabriek wordt de installatie speciaal aangepast met reflectie van de videobeelden in een waterbasin, waardoor de thematiek van gewichtloosheid, dreiging en vergankelijkheid op een nog intensere manier wordt ervaren.