‘Wuivend riet en deinende sloepjes’ ontstond vanuit een site-specific onderzoek naar de nieuwe wijk Vinkeveld, waar de geschiedenis van turfwinning, vervening en het fijnmazige netwerk van waterlijnen nog altijd het landschap bepaalt.
De relatie tussen water, rietlanden en het huidige gebruik van de Vinkeveense Plassen vormt de basis voor de beeldtaal van het project.
Twee elementen keren terug: de bootvorm en de ranke rietstengel. Op de Brink vormt een zwevende bootvormige tafel, gedragen door rietstengels met subtiele toplichtjes, het centrale ontmoetingspunt van de wijk. De tafel ligt in een ovale zone in de bestrating, herkenbaar aan een grafisch patroon van golvend water.
Aan de rand van Vinkeveld maakt een verhoogd podium het niveauverschil met natuurgebied Mariekenland zichtbaar. Een patroon van lichtreflecties op water vormt de ondergrond, terwijl een rand van rietstengels de plek markeert als uitkijkpunt en ruimte voor kleinschalige activiteiten.
Samen verwijzen beide ingrepen naar de historische gelaagdheid van Vinkeveen en benadrukken zij de blijvende rol van water als drager van identiteit in de nieuwe wijk.