Met Crossroads of Senses plaatst Loes Heebink kunst midden in de dagelijkse leefomgeving van de Herenboerderij. Het werk wordt een plek van ontmoeting en verstilling.

Twee houten picknicktafels zijn diagonaal opgesteld in de kruidentuin en vormen het hart van de installatie. Door plaats te nemen wordt de bezoeker uitgenodigd te vertragen en met aandacht aanwezig te zijn.

Zes stille getuigen wachten op de banken: rugleuningen die zijn getransformeerd tot sculpturale figuren, voorzien van aluminium neuzen en tongen. Deze lichamelijke fragmenten verbeelden de zintuigen geur en smaak en maken de verwevenheid van ervaring, herinnering en gemeenschap tastbaar. Op de tafels staan aluminium schalen gevuld met geurende kruiden – een ode aan de overvloed van de natuur en aan de kracht van zintuiglijke beleving.
Maar naast deze gevulde schalen staan ook lege. Zij wijzen confronterend op een andere realiteit: de leegte van honger, het gebruik van voedsel als wapen, en de spanning tussen overvloed en verlies.

De installatie werd gepresenteerd in het kader van de kunstroute op de Hof van Rhee, een evenement dat de dialoog tussen mens, land en kunst centraal stelt, geïnspireerd door de Herenboerderij – een plek waar geschiedenis, voedselproductie en gemeenschapszin samenkomen.
Binnen dit kader benadrukt Crossroads of Senses dat de zintuigen meer weten en uitdrukken dan woorden ooit kunnen bevatten, en dat zorg voor de aarde en voor de gemeenschap hand in hand gaat met aandachtige ervaring.

De sculpturen van de aluminium neuzen en tongen zijn hergebruikt uit de installatie Meeting-room (1994), die Heebink samen met Shlomi Schwarzberg maakte als aanklacht tegen de eindeloze politieke debatten tijdens de oorlog in Joegoslavië.
Waar Meeting-room sprak over de machteloosheid van taal tegenover de hel van de werkelijkheid, wijzen de stille sculpturen en lege schalen in Crossroads of Senses opnieuw op de spanning tussen overvloed en gebrek, tussen menselijke machteloosheid en zintuiglijke waarheid.