Solo-tentoonstelling bij Galerij De Lawei, Drachten
In deze tentoonstelling wordt de kwetsbaarheid van het bestaan tastbaar gemaakt in een ruimte vullende installatie van aarde, waarin stilte en vergankelijkheid voelbaar samenkomen. In het midden bevindt zich een waterbassin waarin videobeelden van zwemmende honden worden geprojecteerd — lichamen in beweging, tegelijk speels en weerloos.
Aan de wanden ontvouwt zich een dialoog tussen beeld en leegte: aan de ene zijde een serie zeefdrukken van de honden, hun zachte buiken bloot, aan de andere kant verstilde, ‘lege’ landschappen. In een kleine nis toont een video-object een spiegel met een gewei en een ingebouwde monitor waarop een korte documentaire het jagen en ontweiden van een ree laat zien.
‘Alles van (w)aarde is weerloos’ reflecteert op de dunne grens tussen leven en dood, tederheid en geweld — en vraagt hoe wij ons verhouden tot dat wat leeft, sterft en weer aarde wordt