Het project Legacy loopt parallel aan Fluisteraars en ontstond vanuit de vraag: wat gebeurt er met je werk wanneer je er zelf niet meer bent?

De aanleiding hiervoor lag in de tentoonstelling Contrast (Beeldenpark De Havixhorst, 2022), waar één van de kunstenaars reeds in 2019 overleden was en het plotselinge overlijden van de andere kunstenaar een week na de opening.
Als enige overblijvende kunstenaar in dit gezelschap werd Heebink geconfronteerd met de kwetsbaarheid van kunstenaarschap en de onvermijdelijkheid van nalatenschap.

In dit kader werd de film Fluisteraars (2024, i.s.m. Saskia Jeulink) gerealiseerd, waarin de werken en gedachten van Loes Heebink, Henk Kraayenzank en Gjalt Blaauw samenkomen. De film onderzoekt hun visie op ouder worden en de betekenis van hun werk in het licht van sterfelijkheid en erfenis. Het vernietigen en hergebruiken (plexi-as) van Heebinks eigen werk Fluisteraars vormt hierbij een sleutelmetafoor voor de transformatie van nalatenschap.

Naast de film omvat Legacy fotoseries van stillevens van as, videowerken rond het verstrooien van plexi-as, en installaties waarin herinnering en materie een nieuwe gedaante krijgen. Een markant onderdeel is een installatie in de kelder van de voormalige fabriek waar Heebink woont: een zen-tuin van plexi-as, waarvan de foto’s als tastbare getuigen achterblijven. Deze installatie werd later site-specific heropgebouwd in de Rensenhut van DIEP/CBK Emmen (2024), in combinatie met de video’s Legacy (diptych) en Legacy (the tea-party).

Legacy verbindt zo persoonlijke ervaring met universele vragen rond erfgoed, sterfelijkheid en continuïteit. Het project reflecteert op hoe kunst kan voortbestaan wanneer de maker verdwenen is, en hoe nalatenschap niet slechts een materiële, maar vooral een existentiële dimensie draagt.