De installatie Meeting-room, die Heebink samen met Shlomi Schwarzberg realiseerde, was een beeldende aanklacht tegen de eindeloze rondgang van lege woorden van de G7 rondom de oorlog in voormalig Joegoslavië.
Zeven sculpturen van aluminium neuzen en tongen waren bevestigd aan stoelen, met kleine monitoren ertussen waarop acteurs te zien waren in een eindeloze vergadering: een gesprek waarin de eerste zin ook de laatste was, en waarin de discussie cirkelde zonder richting of uitkomst. Hierin werkte Heebink/Schwarzberg samen met 7 acteurs, schrijfer Jacques Brooijmans en een regisseur Gerda Pauli.
Onder de tafel, ontworpen door Albert Geertjes, hing een grote monitor die in een spiegel ter grootte van het tafelblad journaalbeelden reflecteerde: lange rijen vrouwen en kinderen die op de vlucht waren uit het voormalige Joegoslavië.
Het confronterende contrast tussen de lege retoriek van woorden en de rauwe realiteit van oorlog en ontheemding resoneert opnieuw in de installatie Crossroads of Senses (2025). Waar Meeting-room sprak over de onmacht van taal tegenover de hel van de werkelijkheid, wijzen de stille sculpturen en lege schalen in Crossroads of Senses opnieuw op de spanning tussen overvloed en gemis, tussen menselijke onmacht en zintuiglijke waarheid.

